βατήριος
de monta, de apareo
μηδ' ἀλόγοις ζώιοισι βατήριον ἐς λέχος ἐλθεῖν
βατήριος, ος, ον [ᾰ] qui sert à saillir, Ps.-Phocyl. 188.
Étym. βατήρ.
βατήριος, zum Besteigen, Bespringen gehörig, λέχος Phocyl.
de monta, de apareo
μηδ' ἀλόγοις ζώιοισι βατήριον ἐς λέχος ἐλθεῖν