βουδόρος
βουδόρος, flaying oxen
βου-δόρος, ον, (δέρω)
- flaying oxen, galling, Hes. Op. 504 (βούδορα codd., βουδόρα Sch. T. Il. 17.550, cf. Eust. 1117.53).
- II for flaying, μάχαιρα Babr. 97.7: as Subst., Hsch., prob. in Tim. Pers. 28.
- 2 prov., β. νόμῳ of those who deserve flaying, Diogenian. 3.66.
1 desollador de bueyes, apto para desollar bueyes
ἤματα
μάχαιραι
• prov.
βουδόρῳ νόμῳ
dicho de los que merecen ser desollados
2 de cuero de buey
ἐν ἀποτομάσι βουδό[ροισι
en astiles (con correas) de cuero de bueyβουδόρῳ· ἀσκῷ
βου·δόρος, ος, ον :
1 où l’on écorche les bœufs, Hés. O. 502 ||
2 subst. ὁ β. couteau pour écorcher les bœufs, Babr. 97, 7.
Étym. βοῦς, δέρω.
βουδόρος, Rinder schindend, aufreibend, Hes. O. 502 ἤματα.
βουδόρος
δέρω
- Iflaying oxen, Hes.
- IIas Subst. a knife for flaying, Babr.