γλάμων
γλάμων, blear-eyed
γλάμων [ᾰ], ον,
- = γλᾰμυρός, Ar. Ra. 588, Ec. 254, Eup. 9, Lys. 14.25.
pitañoso, legañoso epít. despect. de personajes ridiculizados en la comedia, Ar.Ra.588, Ec.254, Eup.9, Lys.14.25.
•Quizá rel. lituan. glêmės ‘mucosidad’, alb. ngl’omë ‘húmedo’.
γλάμων, ωνος (ὁ, ἡ) [ᾰ] c. le préc. Ar. Ran. 588 ; Eccl. 254 ; Eup. (Sch.-Ar. Vesp. 897) ; Lys. 142, 5.
γλάμων, ον, triefäugig, Ar. Eccl. 254, 398 ; Lys. 14.25.
γλάμων
- blear-eyed, Ar.