γᾶ
γᾶ, Dor. Aeol. > γῆ land, earth
γᾶ, Dor. and Aeol. for γῆ.
γᾶ, v. γῆ.
γᾶ, dor. für γῆ, Erde.
γᾶ, γαῖα (γᾶς, γᾶν. γαῖ(α), γαίας, γαίᾳ, γαῖαν; γαίας)
- a earth, soil, surface of the earth τὰ δʼ ἐν τᾷδε Διὸς ἀρχᾷ ἀλιτρὰ κατὰ γᾶς δικάζει τις O. 2.59 τὸν κρύψαν ἔνερθʼ ὑπὸ γᾶν διφρηλάτα Ἀμφιτρύωνος σάματι P. 9.81 μεταμειβόμενοι δʼ ἐναλλὰξ ἁμέραν τὰν μὲν παρὰ πατρὶ φίλῳ Δὶ νέμονται, τὰν δʼ ὑπὸ κεύθεσι γαίας ἐν γυάλοις Θεράπνας N. 10.56 “ἥμισυ μέν κε πνέοις γαίας ὑπένερθεν ἐών” N. 10.87 κατὰ γαῖʼ αὐτόν τέ νιν καὶ φαιδίμας ἵππους ἔμαρψεν O. 6.14 “θεῷ ἀνέρι εἰδομένῳ γαῖαν διδόντι ξείνια” (= βώλακα δαιμονίαν v. 37) P. 4.21 ἀνὰ βωλακίας δʼ ὀρόγυιαν σχίζε νῶτον γᾶς P. 4.229 γᾶς ὀμφαλὸν παρʼ ἀοίδιμον (byz.: γαίας codd.) P. 8.59 cf. Πυθῶνά τε καὶ ὀρθοδίκαν γᾶς ὀμφαλὸν κελαδήσετʼ P. 11.10 & γᾶς παρʼ ὀμφαλὸν εὐρύν Pae. 6.120 φαιδίμαν γαίᾳ πεφύρσεσθαι κόμαν ἔνεπεν N. 1.68 γαῖα δʼ ἐν Θήβαις ὑπέδεκτο κεραυνωθεῖσα Διὸς βέλεσιν μάντιν N. 10.8 γαίᾳ δὲ καυθείσᾳ πυρὶ καρπὸς ἐλαίας ἔμολεν Ἥρας τὸν εὐάνορα λαὸν ἐν ἀγγέων ἕρκεσιν παμποικίλοις i. e. in earthenware jars N. 10.35 θνατὰ μεμνάσθω περιστέλλων μέλη καὶ τελευτὰν ἁπάντων γᾶν ἐπιεσσόμενος N. 11.16 ὁ κινητὴρ δὲ γᾶς Ὀγχηστὸν οἰκέων sc. Poseidon I. 4.19 ἢ γαῖαν κατακλύσαισα θήσεις ἀνδρῶν νέον ἐξ ἀρχᾶς γένος; Pae. 9.19 Καινεὺς σχίσαις ὀρθῷ ποδὶ γᾶν when he was driven into the ground by the Centaurs Θρ. 6. 9. opp. to heaven, (ἡ δὲ διάνοια πέτεται κατὰ Πίνδαρον) τᾶς τε γᾶς ὑπένερθε οὐρανοῦ θʼ ὕπερ Plat., Theaet., 173 E = fr. 292. cf. N. 10.87 opp. to sea, γᾶν τε καὶ πόντον κατʼ ἀμαιμάκετον P. 1.14 ἐπῇεν γᾶν τε καὶ θάλασσαν fr. 51a. 2.
- b land, country ἐς γαῖαν πορεύειν θυμὸς ὥρμα Ἰστρίαν νιν O. 3.25 εἶπέ τινʼ αὐτὸς ὁρᾶν αὐξομέναν πεδόθεν πολύβοσκον γαῖαν ἀνθρώποισι καὶ εὔφρονα μήλοις Rhodes O. 7.63 διὰ γαῖαν τρίχα δασσάμενοι Rhodes O. 7.75 θύγατρʼ ἀπὸ γᾶς Ἐπειῶν Ὀπόεντος ἀναρπάσαις from Elis O. 9.58 Ζεῦὃς τοῦτʼ ἐφέπεις ὄρος, εὐκάρποιο γαίας μέτωπον P. 1.30 “φαμὶ γὰρ τᾶσδʼ ἐξ ἁλιπλάκτου ποτὲ γᾶς Ἐπάφοιο κόραν ἀστέων ῥίζαν φυτεύσεσθαι” Thera P. 4.14 “νώτων ὕπερ γαίας ἐρήμων” P. 4.26. “ποίαν γαῖαν, ὦ ξεῖν, εὔχεαι πατρίδʼ ἔμμεν;” P. 4.97. “οὐ ξείναν ἱκάνω γαῖαν ἄλλων” Iolkos P. 4.118. προσπαλαίει νῦν γε πατρῴας ἀπὸ γᾶς ἀπό τε κτεάνων the land of the Lapithai P. 4.290 καὶ γᾶν φράδασε N. 3.26 νιν ἀσπάζοντο φωνᾷ γαῖαν ἀνὰ σφετέραν, τὰν δὴ καλέοισιν Ὀλυμπίου Διὸς ἄλσος I. 2.27 ναίω Θραικίαν γαῖαν ἀμπελόεσσάν τε καὶ εὔκαρπον Pae. 2.25 Μολοσσίδα γαῖαν ἐξίκετʼ Pae. 6.109 ]γαῖαν τιμʼ[ fr. 60a. 4. pl., υἱὸς Ἀλκμήνας, ὃς Οὐλυμπόνδʼ ἔβα, γαίας τε πάσας καὶ βαθύκρημνον πολιᾶς ἁλὸς ἐξευρὼν θέναρ I. 4.55
- c pro pers., Earth Οὐρανὸς δʼ ἔφριξέ νιν καὶ Γαῖα μάτηρ O. 7.38 Ναὶς Κρέοισʼ ἔτικτεν, Γαίας θυγάτηρ P. 9.17 ἐν Ὀλυμπίοισί τε καὶ βαθυκόλπου Γᾶς ἀέθλοις (at Athens Σ, at Cyrene edd.) P. 9.102 “παῖδα (= Ἀρισταῖον) —, ὃν κλυτὸς Ἑρμᾶς εὐθρόνοις ὥραισι καὶ Γαίᾳ ἀνελὼν φίλας ὑπὸ ματέρος οἴσει” (byz.: γαιʼ, γᾷ codd.) P. 9.60 test., Σ. Aesch. Eum. 2: Πίνδαρός φησι πρὸς βίαν κρατῆσαι Πυθοῦς τὸν Ἀπόλλωνα. διὸ καὶ ταρταρῶσαι ἐζήτει αὐτὸν ἡ Γῆ fr. 55.