ξυνάων

ξυνάων, [ῡ], ονος, ὁ, dor. = ξυνήων ; ἑλκέων ξυνάονες, Pind. P. 3.48.

ξυνᾱων, ξυνᾶν

• 1companion ξυνᾶνα Μαγνήτων σκοπὸν πείσαισʼ ἀκοίταν ποικίλοις βουλεύμασιν (“δόλου intellege ξυνᾶνα πείσαισα iungens” Schr., persuading him to be her accomplice sc. in the murder of Peleus: contra, βίου ξυνᾶνα, Eustath.) N. 5.27 pro adj., met., companion of, affected with, ὅσσοι μόλον αὐτοφύτων ἑλκέων ξυνάονες P. 3.48