παρεπίδημος
παρεπίδημος, sojourning in a strange place
παρεπί-δημος, ον,
- sojourning in a strange place, esp. as Subst., LXX Ge. 23.4, PPetr. 3 P. 14 (iii B. C.), Callix. 2, Plb. 32.6.4, etc.
παρ·επίδημος, ος, ον, qui séjourne ou voyage peu de temps en pays étranger, Pol. 32, 22, 4 ; Ath. 196a ; Spt. Gen. 23, 4.
Étym. π. ἐπίδημος.
παρεπίδημος, auf kurze Zeit, mit Andern an einem fremden Orte anwesend ; Pol. 32.22.4 ; LXX. u. a.Sp.
Strong 3927
†
sojourning in a strange place; as subst., ὁ π., a sojourner: of Christians, I Pe 1:1; ξένοι καὶ π., He 11:13; πάροικοι καὶ π., I Pe 2:11 (v. Deiss., BS, 149).†