περίθυμος

περίθῡμος, ον,

• very wrathful, A. Th. 724 (lyr.), Cat.Cod.Astr. 8(4).181; τὸ π. Ph. 1.684. Adv. -μως A. Ch. 40 (lyr.); π. ἔχειν or ἴσχειν to be very angry, Hdt. 2.162, Pl. Ti. 88a: neut. as Adv., Plu. Mar. 19.

περίθυμος, [ῡ], sehr zornig ; κατάραι Οἰδίποδος, Aesch. Spt. 706 ; περιθύμως ἔχειν, sehr zornig sein, Her. 2.162 (wie Plat. Tim. 87e); aber 3.50 lesen die mss. περὶ θυμῷ ἐχόμενος.

περίθυμος περί-θῡμος, ον,

• very wrathful, Aesch. adv. -μως, Aesch.; περιθύμως ἔχειν to be very angry, Hdt.