συναναιρέω

συναναιρ-έω,

• take up together with, τινά τινι Antipho 5.42.
• • II destroy together with, τινά τινι Isoc. Ep. 2.3, Plb. 5.11.5, etc.; τι ἅμα τινί Id. 6.46.7; simply, destroy at the same time, Phld. Mus. p.37 K.:—Pass., to be destroyed together with, τινι Lycurg. 60: abs., Diog.Oen. 58.
  • • 2 destroy altogether or utterly, in Pass., τὰ τῶν Ἀθηναίων ταχὺ ξυναναιρεθήσεσθαι v.l. for ξυναιρ- in Th. 8.24.
    • 3 in the Logic of Arist., σ. τὸ γένος καὶ ἡ διαφορὰ τὸ εἶδος the genus and difference (being abolished) abolish also the species, Top. 141b28, cf. 123a15, Metaph. 1059b30; τὸ . . αἰσθητὸν ἀναιρεθὲν συναναιρεῖ τὴν αἴσθησιν· ἡ δὲ αἴσθησις τὸ αἰσθητὸν οὐ σ. Cat. 7b38, cf. Ammon. in Cat. 74.6, 19.
  • III give the same answer, ἐὰν καὶ ἡ Πυθία συναναιρῇ Pl. R. 540c; cf. ἀναιρέω A.III.
  • IV παρακληθεὶς . . συνανίρηται ( -ῄρηται) αὐτοῖς ὀνόματα δύο has taken up in conjunction with them two loans, BGU 1133.4 (i B.C.); cf. ἀναιρέω B.I.6.

συναναιρέω, (αἱρέω), mit oder zugleich aufheben, wegnehmen, vernichten ; τὰ τῶν Ἀθηναίων συναναιρεθήσεσθαι, Thuc. 8.24 ; Lycurg.; Ggstz von συσσῴζειν, Pol. 5.11.5 ; Sp., wie Nicom. arithm. 1.4 ; mit antworten, ἐὰν καὶ ἡ Πυθία συναναιρῇ, Plat. Rep. VII.540c.

συναναιρέω fut. -ήσω aor2 -ανεῖλον

• • Ito destroy together with, τινά τινι Polyb.
  • • 2to destroy altogether or utterly, Isocr.:—Pass., Thuc.
  • IIto give the same answer, Plat.