ψυχαγωγέω
ψυχαγωγέω, to lead departed souls to the nether world
ψῡχᾰγωγ-έω, (ψυχαγωγός)
- lead departed souls to the nether world, esp. of Hermes, Luc. D Deor. 4[24].1, 11[7].4.
- II evoke or conjure up the dead by sacrifice; hence metaph., lead or attract the souls of the living, win over, persuade, allure, ψ. μὲν πολλοὺς τῶν ζώντων, τοὺς δὲ τεθνεῶτας φάσκοντες ψυχαγωγεῖν Pl. Lg. 909b; ψ. διὰ τῆς ὄψεως τοὺς ἀνθρώπους X. Mem. 3.10.6; διὰ τῆς μελῳδίας D.S. 4.4; of speakers, ψ. τοὺς ἀκούοντας Phld. Rh. 1.148 S.; τὰ μέγιστα, οἷς ψυχαγωγεῖ ἡ τραγῳδία Arist. Po. 1450a33:—Pass., ἐκ τῆς μουσικῆς ψ. Ael. VH 2.39; ὑπό τινων D.S. 2.53.
- 2 in bad sense, lead away, inveigle, delude, ψ. τοὺς ἀκροωμένους Isoc. 2.49, cf. 9.10; τινὰς λόγοις ψ. Lycurg. 33; ψ. τινα ὥστε . ., c. inf., Plb. 13.8.3:—Pass., ὑπὸ εἰδώλων καὶ φαντασμάτων Pl. Ti. 71a; κολακείαις, θεραπείᾳ ψ., D. 44.63, 59.55; ὁ νοῦς . . πρὸς ἀλλοτρίῳ ψυχαγωγηθεὶς πάθει beguiled by contemplating anotherʼs sufferings, Timocl. 6.6:—with a play upon these senses, λίμνη τις . ., οὗ ψυχαγωγεῖ Σωκράτης where Socrates evokes (beguiles) souls, Ar. Av. 1555 (lyr.).
- III = τὸ ἐξαπατῶντα πιπράσκειν, AB 116.
ψυχαγωγέω-ῶ [ῡᾰ]
A (en parl. des morts)
1 conduire les âmes (dans les Enfers); en parl. d’Hermès, Luc. D. deor. 7, 4 ; 24, 1 ||
2 évoquer les âmes des morts, Plat. Leg. 909b ||
B (en parl. des vivants)
I attirer les âmes à soi, se concilier les esprits, Pol. 4, 82, 4 ; 5, 50, 11, etc. ; p. ext. :
1 charmer, séduire, réjouir : τινα διὰ τῆς ὄψεως, Xén. Mem. 3, 10, 6, qqn par le plaisir des yeux ; διὰ τῆς μελῳδίας, DS. 4, 4, par le charme de la musique ; ou avec le dat. Lycurg. 152, 12 ; avec ἐκ et le gén. Sext. p. 668, 13 ; avec ὥστε et l’inf. Pol. 13, 8, 3 ; abs. ὁ ψυχαγωγῶν, Plut. M. 830c, celui qui procure aux autres des divertissements ; τὰ ψυχαγωγοῦντα, Epict. Enchir. 4, les divertissements ; au pass. se réjouir ; ὑπό τινος, Plat. Tim. 71a ; τινι, Dém. 1099, 10 ; 1364, 8 ; ἐπί τινι, DS. 16, 52 ; ἔν τινι, Luc. Nigr. 21, de qqe ch. ; ἔκ τινος, El. V.H. 2, 39, par suite de qqe ch. ||
2 consoler, calmer : νόσημα, Rhét. 4, 23 W. apaiser ou adoucir un mal ; au pass. se consoler : πρός τινι, Timocl. fr. 6, à l’aide de qqe ch. ||
II faire le trafic des âmes, c. à d. faire la traite des esclaves, Antiatt. (Bkk. p. 116).
Étym. ψυχαγωγός.
1. zielen (van gestorvenen) begeleiden (naar de onderwereld).
2. geesten oproepen:
3. overdr. de ziel meeslepen; in (geestes)vervoering brengen, meeslepen; ongunstig begoochelen:
ψυχαγωγέω, [ῡ],
1) die abgeschiedenen Seelen führen, bes. vom Hermes, sie hinabführen in die Unterwelt, Luc. D.D. 7.4 ; – die abgeschiedenen Seelen durch Opfer aus der Unterwelt heraufrufen, τοὺς τεθνεῶτας Plat. Legg. X.909b ; – die Abgeschiedenen versöhnen.
2) häufiger = die Seelen der Lebenden lenken, sie an sich ziehen, vgl. Ar. Av. 1555 ; anlocken, unterhalten, ergötzen, τοὺς ἀνθρώπους διὰ τῆς ὄψεως Xen. Mem. 3.10.6 ; τοὺς ἀκροωμένους Isocr. 2.49 ; λόγοις τινά Lycurg. 33 ; θεραπείᾳ τινά Dem. 59.55 ; κολακείαις ψυχαγωγούμενοι 44.63 ; Pol. u. Sp., γελᾶν καὶ ψυχαγωγεῖσθαι, sich vergnügen, freuen, Luc. Nigr. 21 ; Alciphr. 3.18, 20 ; trösten, πρὸς τῷ πάθει ψυχαγωγηθείς Timocl. bei Ath. VI.223c (v. 6).
3) bei Sp. Seelenverkäuferei treiben, B.A. 116.
4) in den letzten Zügen liegen, animam agere, Sp.
1) die abgeschiedenen Seelen führen, bes. vom Hermes, sie hinabführen in die Unterwelt, Luc. D.D. 7.4 ; – die abgeschiedenen Seelen durch Opfer aus der Unterwelt heraufrufen, τοὺς τεθνεῶτας Plat. Legg. X.909b ; – die Abgeschiedenen versöhnen.
2) häufiger = die Seelen der Lebenden lenken, sie an sich ziehen, vgl. Ar. Av. 1555 ; anlocken, unterhalten, ergötzen, τοὺς ἀνθρώπους διὰ τῆς ὄψεως Xen. Mem. 3.10.6 ; τοὺς ἀκροωμένους Isocr. 2.49 ; λόγοις τινά Lycurg. 33 ; θεραπείᾳ τινά Dem. 59.55 ; κολακείαις ψυχαγωγούμενοι 44.63 ; Pol. u. Sp., γελᾶν καὶ ψυχαγωγεῖσθαι, sich vergnügen, freuen, Luc. Nigr. 21 ; Alciphr. 3.18, 20 ; trösten, πρὸς τῷ πάθει ψυχαγωγηθείς Timocl. bei Ath. VI.223c (v. 6).
3) bei Sp. Seelenverkäuferei treiben, B.A. 116.
4) in den letzten Zügen liegen, animam agere, Sp.
ψυχαγωγέω
ψῡχᾰγωγέω,
fut. -ήσω
ψυχαγωγός
- Ito lead departed souls to the nether world, of Hermes, Luc.
- IImetaph. to attract the souls of the living, to win over, persuade, allure, Xen., etc.: in bad sense, to inveigle, delude, Isocr.