ἀλεξητήρ
ἀλεξητήρ, one who keeps off (LSJ ἀλεξήτειρα)
ἀλεξητήρ, ῆρος, ὁ,
- one who keeps off, ἀ. μάχης stemmer of battle, Il. 20.396; λοιμοῦ ἀ. a protector from plague, A.R. 2.519; κακῶν IG 14.1003.25:—rare in Prose, ταῖς πατρίσιν ἀλεξητῆρες εἶναι X. Oec. 4.3.
- II as Adj., θυμὸς ἀ. Opp. H. 4.42.
1 que es baluarte o salvaguarda
μάχης
ἐνυοῦς
• c. dat.
ταῖς πατρίσιν
• abs.
θυμός
2 curador, remediador, protector
λοιμοῦ ἀ.
κακῶν
νόσοιο
ἀλεξητήρ, ῆρος (ὁ) [ᾰ]
1 qui repousse, gén. A. Rh. 2, 519 ||
2 p. suite qui vient au secours de, qui soutient, défenseur de, gén. Il. 20, 396 ; dat. Xén. Œc. 4, 3.
Étym. ἀλέξω.
ἀλεξητήρ, ῆρος, ὁ, Helfer ; μάχης, Vorkämpfer, Il. 20.396 (ἅπαξ εἰρημ.); – Abwender, λοιμοῦ Ap.Rh. 2.519. – Auch Xen., τοῖς πατράσιν ἀλ. εἶναι Oec. 4.3. – Adj. Opp. Hal. 4.42 θυμός.
ἀλεξητήρ
-ῆρος, ὁ
[ἀλέξω.]
One who wards off or stems: ἀλεξητῆρα μάχης Il. 20.396.
ἀλεξητήρ , ῆρος: averter; μάχης, ‘stemmer of battle,’ Il. 20.396†.
ἀλεξητήρ
ἀλέξω
- one who keeps off, ἀλ. μάχης a stemmer of battle, a champion, Il.