ἀρτοκόπος
ἀρτοκόπος, a baker
ἀρτο-κόπος, ὁ, ἡ,
- baker, whether fem., Hdt. 1.51; or masc., Id. 9.82, Pl. Grg. 518b (v.l. -ποιός), X. An. 4.4.21 (v.l. -ποιός), HG 7.1.38, IG 3.1452, IGRom. 4.1244. (Dissim. from ἀρτοπόπος, cf. Phryn. 198, Hsch., Poll. 7.21; cf. πέσσω.)
panadero, tahonero en principio como oficio al servicio de los reyes persas
οἱ ἀρτόκοποι καὶ οἱ ὀψοποιοί
τῆς ἀρτοκόπου τῆς Κροίσου εἰκών
el retrato de la panadera de Creso
•DMic. a-to-po-qo.
•Comp. de ἄρτος ‘pan’ y κόπος < *ποκu̯ο- (de la raíz *peku̯ ‘cocer’), c. disim. de *ku̯.
ἀρτο·κόπος, ου (ὁ, ἡ) qui cuit le pain, d’où boulanger, boulangère, Hdt. 9, 82 ; Xén. An. 4, 4, 21, etc. ; Plat. Gorg. 518b ||
➳ Fém. seul. Hdt. 1, 51.
Étym. par métathèse p. proto-grec *artopokwos, cf. myc. a-to-po-qo, de ἄρτος, πέσσω ; v. ἀρτοποπής et ἀρτοπόπος.
ἀρτοκόπος, Brot backend, Bäcker, Her. 9.82 ; Bäckerin, 1.51 ; Plat. Gorg. 518b ; Phryn. verwirft die Form statt ἀρτοπόπος od. ἀρτοποιός, vgl. aber Poll. 7.21. Bei Xen. An. 4.4.21 stehen ἀρτοκόποι u. οἰνοχόοι zusammen, wo man an Vorschneider denken könnte. Vgl. aber Xen. Hell. 7.1.26. S. auch Inscr. 1018.
ἀρτοκόπος
- a baker, Hdt., Xen. Prob. for ἀρτοπόπος, from πέπτω, cf. Lat. coquus.