ἀρχοειδής
ἀρχοειδής, of the nature of a principle
ἀρχο-ειδής, ές,
- of the nature of a principle, Arist. Metaph. 999a2, APo. 86b38, Plu. Comm.not. 2.1085c, Theol.Ar. 8, al.: Comp., Alex.Aphr. Febr. 21, Simp. in Ph. 7.21: Sup., Alex.Aphr. Febr. 7, Dam. Pr. 52ter. Adv. -δῶς Procl. Inst. 65, Syrian. in Metaph. 3.23.
1 fundamental, básico
τὸ ἕν
ἀρχὴ τῆς δεικτικῆς
προβλήματα
2 adv. -ῶς fundamentalmente Procl.Inst.65, Syrian.in Metaph.3.23.
ἀρχο·ειδής, ής, ές, qui est de principe, élémentaire, Arstt. Metaph. 2, 3, 9, etc. ; Plut. M. 1085c, etc. ||
Cp. -έστερος, Arstt. An. post. 25.
Étym. ἀρχή, εἶδος.
ἀρχοειδής, ές, nach Art eines Princips, elementarisch ; wesentlich, Arist. u. Sp.; z.B. Plut. adv. Stoic. 48.