ἄλκαρ

ἄλκαρ, τό, only nom. and acc.:—

• safeguard, defence, οὔδε τί σε Τρώεσσιν ὀΐομαι ἄ. ἔσεσθαι Il. 5.644; ἄ. Ἀχαιῶν 11.823; σᾶς δάμαρτος ἄ E. Tr. 590 (lyr.): c. gen. obj., γήραος ἄ. defence against old age, h.Ap. 193; ἴδεος, ὑετοῦ ἄ., Call. Fr. 124, A.R. 2.1074: abs., remedy, Aret. CA 1.1.—Ep. and Lyr. word, cf. Pi. P. 10.52, Ps.-Phoc. 128. Cf. ἀλέξω.

ἄλκαρ, τό, nur nom. u. acc., Schutz, Abwehr, Hom. zweimal, Il. 11.823 οὐκέτι ἄλκαρ Ἀχαιῶν ἔσσεται, sie werden sich nicht mehr mit Erfolg verteidigen, 5.644 οὐδέ τί σε Τρώεσσιν ὀΐομαι ἄλκαρ ἔσεσθαι ἐλθόντʼ ἐκ Λυκίης ; – Pind. ἄγκυρα ἄλκαρ πέτρας χοιράδος P. 10.52 ; πίλημα πέτρου ἄλκαρ Callim. bei Schol. Soph. O.C. 314 ; ὑετοῦ Ap.Rh. 2.1074 ; häufig bei sp.D.

ἄλκαρ

τό

[ἀλκή.]

A means of defence, a safeguard.

With dat. of person defended: Τρώεσσιν Il. 5.644.

With genit.: Ἀχαιῶν Il. 11.823.

ἄλκαρ

• 1defence, protection ταχὺ δʼ ἄγκυραν ἔρεισον χθονὶ πρῴραθε, χοιράδος ἄλκαρ πέτρας P. 10.52

ἄλκαρ (root αλκ): protection, defence, Il. 5.644 and Il. 11.823.

ἄλκαρ ἀλκή

• only in nom. and acc., a safeguard, defence, c. dat., Τρώεσσιν ἄλκαρ ἔσεσθαι Il.; c. gen. ἄλκαρ Ἀχαιῶν defence of the Achaeans, Il.; but, γήραος ἄλκαρ a defence against old age, Hhymn.