ἐνετός
ἐνετός, inserted
ἐν-ετός, ή, όν,
- inserted, σκυταλίδες J. AJ 3.6.5; for injection, τροχίσκοι Paul.Aeg. 7.12 (v.l. ἐνετικῶν.)
- II suborned, X. Cyr. 1.6.19, An. 7.6.41, App. BC 1.22, Mith. 59.
1 de pers. comprado, instigado, inducido a hablar por dinero
ἄλλοι δ' ἐνετοὶ λέγοντες
• subst.
ἐκβοησάντων δὲ τῶν ἐνετῶν ὅτι ...
• c. ὑπό y gen.
Πολυκράτης ... εἶπεν ἐ. ὑπὸ Ξενοφῶντος
2 de cosas inserto
δι' αὐτῶν ἔνετοι σκυταλίδες
3 medic. que se introduce, que se administra por el ano,
ἐνετός, ή, όν, introduit dans, d’où aposté, suborné, Xén. An. 7, 6, 4 ; App. Mithr. 59 ; Civ. 1, 22.
Étym. vb. d’ἐνίημι.