ὀλιγόκλαδος
ὀλιγόκλαδος, with few branches
ὀλῐγό-κλᾰδος, ον,
- with few branches, Thphr. HP 1.5.1.
ὀλιγό·κλαδος, ος, ον [ῐᾰ] qui a peu de branches, Th. H.P. 1, 5, 1.
Étym. ὀλ. κλάδος.
ὀλιγόκλαδος, mit wenigen Zweigen, Theophr.