Σύριος
Σύριος, Syrian
Σύριος2, Syran (island of Syros)
Σύριος [ῠ], α, ον,
- of or from Syria, A. Pers. 84 (lyr.), etc.: cf. Σύρος.
1 Σύριος, α, ον [ῠ]
I de Syrie, Syrien, Syrienne, Eschl. Ag. 1312 ; Eur. Bacch. 114 ; Xén. Cyr. 7, 3, 16, etc. ; Συρία θεά (ἡ) Plut. Superst. 10 ; Paus. 4, 31, 2, etc. la Déesse syrienne, c. à d. Astartè, titre d’un ouvrage de Lucien ; Σύριαι πύλαι, Xén. An. 1, 4, 5, les Portes de Syrie, défilé entre le mt Amanus et le golfe d’Issus et qui conduisait de Cilicie en Syrie ; subst. ἡ Συρία (v. ce mot) ||
II particul. au plur. οἱ Σ. :
1 c. Καππαδόκαι, Hdt. 1, 72 ; 5, 49 ; 7, 72 ||
2 c. Ἀσσύριοι, Hdt. 7, 63.
2 Σύριος, ου (ὁ) habitant de Syros ou Syra, Arstt. H.A. 5, 31 ; Anth. 2, 351, etc. ; DL. 1, 116.
Étym. Σύρος et Σύρα.
Σῠριος
- 1Syrian i. e. Cappadocian Σύριον εὐρυαίχμαν διεῖπον στρατόν (i. e. the Amazons, who lived around the river Thermodon in Pontus) fr. 173. 1.
Σύριος
Σύριος (ῠ), α, ον
- of or from Syria, Hdt., Aesch., etc.