συρμαϊσμός
συρμαϊσμός, use of an emetic
συρμ-αϊσμός, ὁ,
- use of an emetic, ἐμεῖν ἀπὸ σ. Hp. Art. 40, cf. Gal. 18(1).484, Ruf. Interrog. 70, Ps.-Diocl. ap. Paul.Aeg. 1.100.
συρμαϊσμός, οῦ (ὁ) purgation, Hpc. Art. 805h.
Étym. συρμαΐζω.
συρμαϊσμός, ὁ, der Gebrauch eines Brech- oder Purgiermittels, die Reinigung des Leibes dadurch, Hippocr.