Logeion | αἰγλήεις

αἰγλήεις, εσσα, εν,

dazzling, radiant, in Hom. always αἰγλήεντος Ὀλύμπου Il. 1.532, Od. 20.103; Κλάρος αἰγλήεσσα h.Ap. 40; πῶλοι αἰ. h.Hom. 32.9: neut. as Adv., αἰγλῆεν στίλβουσι ib. 31.11:—Dor. αἰγλάεις, contr. αἰγλᾶς, κῶας αἰγλᾶεν . . θυσάνῳ Pi. P. 4.231; αἰγλᾶντα κόσμον ib. 2.10; αἰγλᾶντα σώματα E. Andr. 285 (lyr.).

brillante Ὄλυμπος Il.1.532, 13.243, Od.20.103, Hes.Fr.Sel.10a.89, Luc.Dom.9, del Sol h.Hom.31.11, de los caballos de la luna h.Hom.32.9, αἰγλά[ε]ντος ... ὠρανῶ Alcm.3.66, cf. A.R.4.615, Orph.Fr.243.12, πόντος B.Fr.20B.14, χρυσός Lyr.Adesp.9, κόσμος Pi.P.2.10, κῶας Pi.P.4.231

• resplandeciente de los dioses αἰγλήεντα σώματα E.Andr.285, de Claro consagrada a Apolo h.Ap.40, Ἠώς A.R.1.519, ἀνάκτορον IG 2².3709.10 (III d.C.), como epít. de Asclepio, Hsch., de objetos o miembros divinos ἱμάσθλη Nonn.D.38.302, πόδες Nonn.D.41.233.

αἰγλήεις, ήεσσα, ῆεν, brillant, resplendissant, Il. 1, 532 ; Od. 20, 103, etc. ; Hh. Ap. 40 ||

➳ Dor. αἰγλάεις, άεσσα, ᾶεν, Pd. P. 4, 231 ; par contr. αἰγλᾶς, d’où αἰγλᾶντα, acc. m. sg. Pd. P. 2, 10, et acc. pl. neutre, Eur. Andr. 286.

Étym. αἴγλη.

αἰγλήεις -ήεσσα -ῆεν, Dor. αἰγλάεις, contr. αἰγλᾶς [αἴγλη] stralend, schitterend.

αἰγλήεις, εσσα, εν, glänzend, Hom. dreimal, ἀπʼ αἰγλήεντος Ὀλύμπου Il. 1.532, 13.243, Od. 20.103 ; – Pind. αἰγλᾶντα κόσμον P. 2.10, κῶας αἰγλᾶεν 4.231 ; Eos Qu.Sm. 1.826.

αἰγλήεις

-εντος

[αἴγλη.]

Radiant, bright.

Epithet of Olympus Il. 1.532, Il. 13.243: Od. 20.103.

resplandeciente

de Helios χαῖρε, ..., Ἠέλιε ... οὐρανοφοῖτα, αἰγλήεις
te saludo, Helios, que frecuentas el cielo, resplandeciente P II 89

αἰγλήεις : radiant, resplendent, epith. of Olympus.

αἰγλήεις from αἴγλη

dazzling, radiant, lustrous, Hom.

Menu

Word wheel

αἰγλήεις

Saved

Recent