αἰγίς
αἰγίς, the aegis
- I goatskin, worn as a dress, Hdt. 4.189, E. Cyc. 360 (lyr.); hence,
- 2 esp. the skin shield of Zeus, Il. 5.738, al.; lent by him to Athena, 2.447, al.; to Apollo, 15.318, al.; later, with fringe of snakes and Gorgon’s head, the aegis of Athena, A. Eu. 404, etc.
- 3 dress worn by priestess of Athena, Lycurg. Fr. 23.
- 4 ornament worn on the breast, Poll. 5.100.
- 5 cuirass (Lacon.), Nymphod. 22.
- II rushing storm, hurricane, terrible as the shaken aegis, A. Ch. 593 (lyr.), Pherecr. 117, Aristid. 1.487 J., Lib. Or. 18.268.
- III heart-wood of the Corsican pine, Thphr. HP 3.9.3; in Arcadia also that of the silver-fir, ib. 8; cf. Ἀρχ.Ἐφ. 1895.59 (Eleusis).
- IV speck in the eye, Hp. Coac. 214, Prorrh. 2.20.
I
1 piel de cabra A.Fr.64,
δασυμάλλῳ ἐν αἰγίδι κλινομένῳ
reclinado (el Cíclope) sobre la espesa piel de cabra
• vestido de piel de cabra Hdt.4.189.
2 égida de Zeus
ἐν χείρεσσι λάβ' αἰγίδα
• tb. de otros dioses como Apolo Il.15.318,
περὶ δ' αἰγίδι πάντα κάλυπτε χρυσείῃ
ἀμφὶ δ' ... ὤμοις ἰφθίμοισι βάλ' αἰγίδα
τὰς αἰγίδας τῶν ἀγαλμάτων τῆς Ἀθηναίης
• al ser agitada produce la tormenta (cf. τῇ μάλ' ἐπισσείων φοβέειν ἥρωας Ἀχαιούς
μένος ἧκε θεὰ ... Ἀθήνη αἰγίδ' ἀνασσείσασα· περιστενάχισε δὲ γαῖα
αἰγίδα ... φοβέστρατον
ἡ αἰγὶς ἐπεσείετο καὶ ἡ βροντὴ ἐπαταγεῖτο
se blandía la égida y el trueno retumbaba
• concedida fig. a Alejandro Magno como símbolo divino, Plb.12.12b.3.
3 armadura, coraza en lacon., Nymphod.15b
• fig. del aderezo femenino égida:
decipit hac oculos aegide diues Amor
e.e. con esta égida el rico amor engaña a los ojos
4 cierto ornamento pectoral Poll.5.100.
5 red hecha de guirnaldas trenzadas Lycurg.Fr.24, Nymphod.15a.
II
1 viento huracanado, tormenta
κἀνεμόεντ' ἂν αἰγίδων φράσαι κότον
y los (seres) del viento podrían decir la ira del huracánοἴμοι κακοδαίμων, αἰγὶς αἰγὶς ἔρχεται
αἰγίδι λαμπρᾷ
2 un tipo de rayo Arr.Phys.3.
III medic. cicatriz, concreción o mancha blanquecina del ojo Hp.Coac.214, Prorrh.2.20 (aunque prob. por *αἰγλίς, -ίδος, v. RPh.58.1984.207-15; cf.
IV madera de la médula o corazón de ciertos árboles, cerne
αἰγίδος χσύλα
ἐπεὶ καὶ τὴν αἰγίδα τὴν καλουμένην ἡ θήλεια τῆς πεύκης ἔχει· τοῦτο δ' ἐστὶ τὸ ἐγκάρδιον αὐτῆς
•Aunque es claro que se sintió relacionada c. αἴξ no es seguro que sea ésa su verdadera etim., existen al menos otras dos posibilidades: rel. c. αἴγειρος en cuyo caso podría tratarse de un escudo de madera o c. la raíz que se encuentra en αἰγανέη.
1. geitenvel (als kledingstuk).
2. aegis (schild van geitenvel, van Zeus, Athena en Apollo); uitbr. plur. voor het effect van het schudden van de aegis: wervelstorm:
3. geneesk. vlekje op het oog.
1) Ziegenfell, Eur. Cycl. 360 ; als Kleid der libyschen Frauen Her. 4.189, der daraus die Aegis der Athene ableitet.
2) die αἰγίς des Zeus, nach Aristarchs Observation bei Hom. nur ein ὅπλον Διός, nicht der Athene gehörig, wie bei den folgenden Dichtern ; daher heißt Zeus bei Hom. sehr oft αἰγίοχος, aber kein anderer Gott ; nur ausnahmsweise gebrauchen die Aegis bei Hom. andere Götter, wie Zeus sie Il. 15.229 dem Apollo gibt ; sie erregt nach Aristarchs Observation Sturm und Finsternis, u. ihr Name hängt mit ἀΐσσω zusammen, wie auch αἰγίδες u. καταιγίδες die πνοαὶ αἱ κάτω ἀΐσσουσαι heißen, Lehrs Aristarch. 192 Friedlaender Ariston. 279. Hom. nur accus. αἰγίδα, Od. 22.297, Il. 2.447, 4.167, 5.738, 15.229, 308, 318, 361, 17.593, 18.204, 21.400 (v.l. ἀσπίδα, Aristarch las αἰγίδα, s. Scholl. Aristonic.); die Stelle Il. 24.30 περὶ δʼ αἰγίδι πάντα κάλυπτεν χρυσείῃ ist nach Aristarch unecht, welcher überdies αἰγίδα χρυσείην las, s. Scholl. Didym. u. Ariston. Der χαλκεύς Hephästos geb sie dem Zeus φορήμεναι ἐς φόβον ἀνδρῶν Il. 15.308 ; geschüttelt erregt sie Flucht 15.229, 318, 17.593, Od. 22.297. Sie wird beschrieben Il. 2.447, 5.738 ; ἐρεμνὴν αἰγ. Il. 4.167, αἰγ. θυσσανόεσσαν 15.229, 18.204, αἰγ. θοῦριν δεινὴν ἀμφιδάσειαν ἀριπρεπέα 15.308, αἰγ. ἐρίτιμον 15.361, αἰγ. θυσσανόεσσαν μαρμαρέην 17.593, αἰγ. θυσσανόεσσαν σμερδαλέην, ἣν οὐδὲ Διὸς δάμνησι κεραυνός 21.400 (vgl. Scholl. Ariston.), φθισίμβροτον αἰγ. Od. 22.297. Athene führt sie Il. 2.447, 5.738, 18.204, 21.400, Od. 22.297, Apollo Il. 15.229, 308, 318, 361, 24.20.
3) Sturmwind, vgl. αἴξ, bei Aesch. Ch. 585 ἀνεμόεντες masc.
4) der Kern des Fichtenholzes, Theophr.
-ίδος, ἡ
[perh. the orig. idea was that of a storm-cloud, whence the sense hurricane-wind. Cf. ἐπαιγίζω.]
The terror-striking shield of Zeus Il. 4.167, Il. 17.593.
Wielded by Athene Il. 2.447, Il. 5.738, Il. 21.400: Od. 22.297.
By Apollo Il. 15.229, 308, 318, 361.
Lent by Athene to Achilles Il. 18.204.
Used to cover Hector’s corpse Il. 24.20.
- 1aegis ἀλκάεσσά τε Παλλάδος αἰγὶς μυρίων φθογγάζεται κλαγγαῖς δρακόντων Δ. 2. 17.
- Ithe aegis or shield of Zeus, described in Il. 5. 738 sqq. the aegis on statues of Athena is a short cloak of goat-skin, covered with scales, set with the Gorgonʼs head, and fringed with snakes, v. Hdt. 4. 189.
- 2a goatskin coat, Eur.
- II (αἴξ II) a rushing storm, hurricane, Aesch.