δεδοίκω
δεδοίκω, Dor. pres.,
- = δείδω, δέδια, Theoc. 15.58: fut. δεδοικήσω Macr. Diff. p.610 K. (Syrac.).
temer
δε]δοίκω μή τι κακόν[
ἵππον καὶ ... ὄφιν
δεδοίκω, prés. dor. c. δείδω, Thcr. Idyl. 15, 58.
Étym. formé de δέδοικα.
δεδοίκω, = δείδω, Theocr. 15.58.