δεδοικότως
δεδοικότως, Adv. part. pf. of δείδω,
- = δεδιότως, Ruf. Interrog. 2, Philostr. VA 4.20.
adv. sobre part. perf. act. de
δεδοικότως, adv. avec crainte, Philstr. V. Ap. 4, 20.
Étym. δεδοικώς.
δεδοικότως, furchtsam, Philostr. v. Apoll. 4.20.