δεκέτης
δεκέτης, lasting ten years
δεκ-έτης, ες,
- lasting ten years, χρόνος S. Ph. 715 (lyr.), Pl. Lg. 682d; δεκέτεις ἀλάληντο for a space of ten years, E. Andr. 306 (lyr.): fem. δεκέτις, ιδος, παιδοποιΐα Pl. Lg. 784b; προστασία D.C. 56.28.
- II ten years old, fem. δεκέτις Ar. Lys. 644.
1 que dura diez años
χρόνος
μόχθοι
πόλεμος
(σπονδαί)
2 de diez años de edad, Pl.Ti.21a, epigr. en ICr.l.c., Poll.l.c.,
τρίς δ.
de treinta años
δεκ·έτης, ους, adj. m. et -ης, ης, ες ;
1 âgé de dix ans, Plat. Rsp. 540a ||
2 qui dure dix ans, Soph. Ph. 715 ; Eur. Andr. 307.
Étym. δ. ἔτος.
δεκέτης, ὁ, zehnjährig, zehn Jahr alt, Plat. Tim. 21b ; ebenso δεκέτης, ες, od. δεκετής, z.B. χρόνῳ δεκέτει Legg. III.682d ; Soph. Phil. 715 ; πόνοι δεκέτεις Eur. Andr. 307.
δεκέτης
ἔτος
- Ilasting ten years, Soph., Plat.
- IIten years old, Eur.: fem. δεκέτις, ιδος, Plat.