Δεκελεῆθεν
Δεκελεῆθεν, from Deceleia
Δεκελεῆθεν, adv. de Décélie, Hdt. 9, 73.
Étym. Δεκελέη, -θεν.
Δεκελεῆθεν, von Dekeleia her.
Δεκελεῆθεν
- from Deceleia, Thuc.
Δεκελεῆθεν, from Deceleia