Logeion | δύσφορος

δύσ-φορος, ον,

hard to bear, heavy, θώρακες X. Mem. 3.10.13.
- - 2 mostly of sufferings, hard to bear, grievous, θάμβος, μέριμνα, Pi. N. 1.55, Fr. 248; ἄτα, βίος, A. Eu. 372 (lyr., codd.), Ag. 859, etc.; δ. γνῶμαι false, blinding fancies, S. Aj. 51; τὰ δ. our troubles, sorrows, Id. OT 87, cf. El. 144 (lyr.); δύσφορόν [ἐστι] X. Cyr. 1.6.17. Adv. δυσφόρως, διάγειν τὴν νύκτα Hp. Epid. 5.95; δ. φέρειν Id. Aph. 1.18 (Sup.), Hdn. 1.8.4; δ. ἔχειν S. OT 770; impatiently, τοὔνειδος ἦγον ib. 783.
  - 3 of food, oppressive, X. Cyr. 1.6.17.
  - 4 bearing bad crops, χώρα Men.Rh. p.345 S.
- II (from Pass.) moving with difficulty, slow of motion, σώματα Pl. Ti. 74e; ἵππος X. Eq. 1.12 (Comp.).

I sent. pas.

1 difícil de llevar encima οἱ ... ἀνάρμοστοι (θώρακες) X.Mem.3.10.13

• neutr. subst. τὰ δύσφορα cargas difíciles de transportar Plu.2.967f.

2 incómodo, molesto, pesado πειρῶμαι μηδέποτε ὑπερπίμπλασθαι· δύσφορον γάρ X.Cyr.1.6.17, ἵππος X.Eq.1.12, ἡ νύξ Hp.Aph.2.13, Epid.6.2.10, φρῖκαι Hp.Coac.8, τῆς πτερώσεως τὸ κοῦφον ... μὴ χαλεπὸν εἶναι μηδὲ δύσφορον διὰ τὸ μῆκος D.Chr.12.3

• de enfermos que se siente molesto, inquieto τῇ ἐπιούσῃ νυκτὶ δ., ἄγρυπνος la noche siguiente estuvo inquieto, insomne Hp.Epid.5.95, cf. 7.121, Coac.46, 69, neutr. sup. como adv. φθινοπώρου σιτία δυσφορώτατα φέρουσι en otoño soportan peor la comida (los enfermos), Hp.Aph.1.18, τετάρτῃ δυσφορώτατα al cuarto día con muchísimas molestias Hp.Epid.1.26.8.

3 difícil de soportar sent. moral θάμβος op. τερπνός Pi.N.1.55, μέριμναι Pi.Fr.248, cf. E.Alc.617, γόος A.Th.657, ἄτα A.Eu.376, S.Ai.644, βίος A.A.859, ὕβρις A.Supp.818, βλοσυρόφρονα ... δύσφορα ναῒ κἀν γᾷ feroces intenciones insoportables en nave y en tierra A.Supp.834, κακά E.Hec.1085, λόγοι E.Andr.288 (var.), ἀγριότης X.Mem.2.2.7

• neutr. plu. subst. τὰ δύσφορα las desgracias S.OT 87, τί μοι τῶν δυσφόρων ἐφίῃ; ¿por qué te me aferras a las desgracias? S.El.144.

4 difícil de llevar a cabo βούλευμα Plu.Brut.13.

II sent. act.

1 que induce a engaño, engañoso δυσφόρους ἐπ' ὄμμασι γνώμας βαλοῦσα infundiendo en sus ojos impresiones engañosas Atenea en Ayante, S.Ai.51.

2 que produce con dificultad, e.e. que da malas cosechas (χώρα) Men.Rh.345

• ref. al sonido que lo produce defectuosamente σύμφυσις (τοῦ κέρατος) la conformación (del cuerno) utilizado como intrumento musical, Arist.Aud.802^a26.

III adv. -ως

1 con molestias, mal δ. διάγειν encontrarse mal Hp.Epid.1.3, ἑβδόμῃ δ. al séptimo día con molestias Hp.Epid.3.1.2, νύκτα δ. Hp.Epid.3.1.4, ᾗ τὰ εἰλεώδεα δ. ὥρμησεν a la que acometieron síntomas de íleo de manera difícil de soportar Hp.Epid.3.1.9.

2 sent. moral con aflicción, con disgusto τὰ γ' ἐν σοὶ δ. ἔχοντα las preocupaciones que te afligen S.OT 770, οἱ δὲ δ. τοὔνειδος ἦγον S.OT 783, κἀγὼ δ. ἔχω Vit.Aesop.G 140, cf. LXX 3Ma.3.8, δ. τοῦτο φέρουσα ἡ Λουκίλλα Hdn.1.8.4, cf. LXX 2Ma.14.28.

δύσ·φορος, ος, ον :

I difficile à porter, lourd, pesant (bouclier) Xén. Mem. 3, 10, 13 ||

II difficile à supporter, en parl. de nourriture, Xén. Cyr. 1, 6, 17 ; fig. au sens mor.

1 intolérable, Pd. N. 1, 85 ; Eschl. Ag. 859, Sept. 657 ; Eur. Alc. 620 ; Xén. Mem. 2, 2, 7 ||

2 funeste, Soph. Aj. 643 ; τὰ δύσφορα, Soph. El. 144, les maux ||

III peu propre à se porter, qui se meut avec peine, pesant, lourd, Xén. Eq. 1, 12 ; Plat. Tim. 74e ||

IV qui se porte à faux, égaré, Soph. Aj. 51 ||

Cp. -ώτερος, Eschl. Sept. 657 ; Xén. Mem. 2, 2, 7.

Étym. δ. φέρω.

δύσ-φορος -ον [φέρω]
1. moeilijk te dragen, zwaar; van eten zwaar (te verteren); meestal overdr. moeilijk te verdragen, zwaar, drukkend: ἐμαυτῆς δύσφορον … βίον mijn eigen zware leven Aeschl. Ag. 859; δυσφόρους ... γνώμας onweerstaanbare waanideeën Soph. Ai. 51; adv.: τά γ’ ἐν σοὶ δυσφόρως ἔχοντ(α) dat wat u zwaar op het hart ligt Soph. OT 770; δυσφόρως τοὔνειδος ἦγον ze verdroegen de beschuldiging slecht Soph. OT 783; geneesk.: δυσφόρως φέρειν (iets) moeilijk verdragen Hp. Epid. 7.39; δυσφόρως (διάγειν) τὴν νύκτα een slechte nacht hebben Hp. Epid. 5.95; subst. n. plur. τὰ δύσφορα ellende.
2. ~ med.-pass. φέρομαι zich moeilijk bewegend, traag: σώματα lichamen Plat. Tim. 74e.

δύσφορος, schwer zu tragen ; ἀσπίδες Xen. Mem. 3.10.13 ; übertr., lästig, unerträglich ; θάμβος, μέριμναι, Pind. N. 1.55 frg. 124 ; γόος, ἄτα, βίος, Aesch. Spt. 639, Eum. 350, Ag. 833 ; vgl. Soph. Aj. 628 u. öfter ; δύσφορον γάρ, es ist lästig, Xen. Cyr. 1.6.17. – Aber σώματα, schwerfällig, Plat. Tim. 74e ; vgl. Xen. de re Eq. 1.12 ; Poll. 1.198, von Pferden, die einen schleppenden Gang haben ; s. φορά. – Bei Soph. Aj. 51 γνῶμαι, verwirrt, Schol. παράφοροι.
• Adv., δυσφόρως , ἔχειν Soph. O.R. 770 ; ἄγειν τι, übel ertragen, 783 ; φέρειν Hdn. 6.6.1, = ἀγανακτέω.

δύσφορος, -ον

1grievous, painful ἔστα δὲ θάμβει δυσφόρῳ τερπνῷ τε μιχθείς N. 1.55 δυσφόρων μεριμνᾶν fr. 248.

δύσφορος δύσ-φορος, ον φέρω

- Ihard to bear, heavy, Xen.
- - 2mostly of sufferings, hard to bear, grievous, Trag.; δύσφοροι γνῶμαι false, blinding fancies, Soph.; τὰ δύσφορα our troubles, sorrows, Soph.:— δύσφορόν ἐστι Xen.:—adv., δυσφόρως ἔχειν to be hard to bear, Soph.
  - 3of food, oppressive, Xen.
- II(from Pass.) moving with difficulty, slow of motion, Xen.

Menu

Word wheel

δύσφορος

Saved

Recent