δύσφρων
δύσφρων, sad at heart, sorrowful, melancholy
- sad at heart, sorrowful, τὸ δ. στύγος A. Ag. 547; ἄτα S. OC 202 (lyr.); λῦπαι E. Andr. 1043 (lyr.).
- II ill-disposed, malignant, δράκοντες A. Supp. 511; ἰός Id. Ag. 834; οἱ δ. ib. 608; λόγοι E. Andr. 288 (lyr.).
- III = ἄφρων, senseless, insensate, A. Th. 875 (lyr.); φρενῶν δυσφρόνων ἁμαρτήματα S. Ant. 1261 (lyr.).
- Adv. -όνως foolishly, rashly, A. Pers. 552 (lyr.).
I
1 insensato
ἰώ, ἰὼ δύσφρονες
φρένες
τρόποι
αὐτὴ γὰρ (γαίη) δ. τὸν σὸν θεὸν οὐκ ἐνόησας
2 que causa turbación o dolor
στύγος
ἄτα
ἔρις
λῦπαι
τηκεδών
3 hostil, enemigo, malévolo
γάμος
δράκοντες
ἰός
λόγοι
ἄνδρες
• subst. οἱ δύσφρονες los enemigos
γυναῖκα ... πολεμίαν τοῖς δύσφροσιν
τὰ ... ἐκ γῆς δυσφρόνων μηνίματα
las iras de los enemigos procedentes de la tierra, e.e. de los muertos hostiles
II adv. -όνως insensatamente
πάντ' ἐπέσπε δ.
1. treurig, droevig:
2. kwaadwillend:
3. onbezonnen, dwaas:
a) traurig ; Aesch. Ag. 833 ; ἄτη Soph. O.C. 202 ; λῦπαι Eur. Andr. 1043 ; τὰ δύσφρονα, Traurigkeit, Pind. Ol. 2.57.
b) übel gesinnt, feindselig ; ἰός, δράκων, Aesch. Ag. 808, Suppl. 506 ; λόγοι Eur. Andr. 287 ; ἄνδρες Mel. 118 (VII.79).
c) unsinnig, töricht ; Aesch. Spt. 836 ; so auch δυσφρόνως Pers. 544 ; vgl. Soph. Ant. 1247.
- Isad at heart, sorrowful, melancholy, Trag.
- IIill-disposed, malignant, Aesch., Eur.
- III= ἄφρων, insensate, Aesch., Soph.