συναποθνῄσκω
συναποθνῄσκω, to die together with
Could not find ξυναποθνήσκοντα in Logeion dictionaries.
ξυναποθνήσκοντα present active participle neuter accusative plural, present active participle neuter nominative plural, present active participle neuter vocative plural, present active participle masculine accusative singular of συναποθνῄσκω
συναπο-θνῄσκω,
- die together with, τινι Hdt. 3.16, 5.47; αἱ δυνάμεις σ. τοῖς σώμασι Isoc. Ep. 8.5: abs., opp. συζῆν, 2 Ep.Cor. 7.3, Ath. 6.249b; συναποθνῄσκοντες, title of comedy by Diphilus, Ter. Adelph. Prol. 6; ὧν τὰ συγγράμματα τοῖς μὲν ἤδη συναπέθανε, τοῖς δὲ συντεθνήξεται Gal. 15.68; τοῦ ἀποθανόντος οὐ σ. ἡ ψυχή Pl. Phd. 88d; σ. νοσήματα, i.e. cling to one until death, Hp. Aph. 2.39, cf. Arist. GA 775b34.
συν·αποθνῄσκω, mourir avec, dat. Hdt. 3, 16 ; 5, 47 ; 7, 222 ; abs. Plat. Phæd. 88d ; fig. en parl. de choses (maladie, désir, etc.) Hpc. Aph. 1246 ; Gorg. 5, 550 Walz ; Isocr. 425c ; Arstt. H.A. 10, 7, 3 ; G.A. 4, 7, 3 ; DS. 15, 79.
συναποθνῄσκω, (θνῄσκω), mit od. zugleich sterben, τινί, Her. 3.16, 5.47, 7.222 ; ὡς τοῦ ἀποθανόντος οὐ συναποθνήσκει ἡ ψυχή, Plat. Phaed. 88d ; Xen. u. Sp., wie z.B. Plut. animi an corp. 2.
Strong 4880
**
to die with or together: Mk 14:31, II Co 7:3 (v. Meyer, in l.), II Ti 2:11.†
συναποθνῄσκω
fut. -θανοῦμαι
- to die together with another, c. dat., Hdt.: absol. to die with one, Plat.