συναποθνῄσκω
συναποθνῄσκω, to die together with
συναπο-θνῄσκω,
- die together with, τινι Hdt. 3.16, 5.47; αἱ δυνάμεις σ. τοῖς σώμασι Isoc. Ep. 8.5: abs., opp. συζῆν, 2 Ep.Cor. 7.3, Ath. 6.249b; συναποθνῄσκοντες, title of comedy by Diphilus, Ter. Adelph. Prol. 6; ὧν τὰ συγγράμματα τοῖς μὲν ἤδη συναπέθανε, τοῖς δὲ συντεθνήξεται Gal. 15.68; τοῦ ἀποθανόντος οὐ σ. ἡ ψυχή Pl. Phd. 88d; σ. νοσήματα, i.e. cling to one until death, Hp. Aph. 2.39, cf. Arist. GA 775b34.
συν·αποθνῄσκω, mourir avec, dat. Hdt. 3, 16 ; 5, 47 ; 7, 222 ; abs. Plat. Phæd. 88d ; fig. en parl. de choses (maladie, désir, etc.) Hpc. Aph. 1246 ; Gorg. 5, 550 Walz ; Isocr. 425c ; Arstt. H.A. 10, 7, 3 ; G.A. 4, 7, 3 ; DS. 15, 79.
συναποθνῄσκω, (θνῄσκω), mit od. zugleich sterben, τινί, Her. 3.16, 5.47, 7.222 ; ὡς τοῦ ἀποθανόντος οὐ συναποθνήσκει ἡ ψυχή, Plat. Phaed. 88d ; Xen. u. Sp., wie z.B. Plut. animi an corp. 2.
Strong 4880
**
to die with or together: Mk 14:31, II Co 7:3 (v. Meyer, in l.), II Ti 2:11.†
συναποθνῄσκω
fut. -θανοῦμαι
- to die together with another, c. dat., Hdt.: absol. to die with one, Plat.