προαναιρέω
προαναιρέω, to take away before
Could not find προανελὼν in Logeion dictionaries.
προανελὼν aorist active participle masculine nominative singular, aorist active participle masculine vocative singular of προαναιρέω
προαν-αιρέω,
- take away before, ἢν μή με προανέλῃ τὸ γῆρας Isoc. 12.34; τοὺς χρόνους π. τῆς πόλεως D. 19.183; ἃ ἐροῦσι π. refute by anticipation, Arist. Rh. 1418b11; kill, destroy first, ἀδελφὸν φαρμάκοις J. AJ 15.4.1, cf. Plu. Caes. 28, Luc. JTr. 25, App. Mith. 48, Ach.Tat. 3.4; τῆς αἰσθήσεως προανελὼν τὸ αἰσθανόμενον, i.e. πρὸ τῆς αἰσθήσεως, Plu. Curios. 2.517a:—Pass., Id. Praec. 2.820f, Hld. 9.24.
- II Med., catch first, [τὴν σφαῖραν] Poll. 9.104.
- III Pass., to be chosen as a representative, IG 12(7).22.5 (Amorgos, iii B.C.).
προ·αναιρέω-ῶ (f. -αναιρήσω, ao. 2 -ανεῖλον, etc.) emporter ou anéantir auparavant, acc. Isocr. 239e ; Dém. 398 fin ; Luc. J. tr. 25, etc. ; fig. réfuter d’avance, acc. Arstt. Rhet. 3, 17, 14.
προαναιρέω, (αἱρέω), vorher auf- und wegnehmen, wegschaffen ; τοὺς χρόνους εἰ μὴ προανεῖλε τῆς πόλεως, Dem. 19.183 ; Arist. rhet. 3.17 ; ἢν μή με προανέλῃ τὸ γῆρας, vorher hinraffen, Isocr. 12.34 ; töten, Plut. comp. Pelop. 1.
προαναιρέω
fut. ήσω
aor2 -ανεῖλον
- to take away before, Dem.: to refute by anticipation, Arist.