προσαπόλλυμι
προσαπόλλυμι, to destroy besides
Could not find προσαπολέσῃ in Logeion dictionaries.
προσαπολέσῃ aorist middle subjunctive 2nd singular, aorist active subjunctive 3rd singular, future middle indicative 2nd singular of προσαπόλλυμι
προσαπόλλῡμι (also προσαπολλύω Hdt. 1.207),
- destroy besides, κἀκεῖνον Id. 2.121.βʹ; προσαπολλύουσι καὶ τὰς μητέρας Id. 6.138, cf. E. Hipp. 1374 (lyr.):—Med. and Pass., perish besides or with others, ἵνα μὴ προσαπόλωνται Hdt. 6.100; τοὺς φίλους προσαπολωλέναι Lys. 12.64; ἐλεοῖντʼ ἂν δικαιότερον ἢ προσαπολλύοιντο D. 57.45.
- II lose besides, τὴν ἀρχήν Hdt. 1.207, cf. 9.23, Ar. Nu. 1256; τὰ ἀρχαῖα π. πρὸς οἷς ἐκτήσαντο Pl. Grg. 519a.
προσ·απόλλυμι (f. -απολέσω, ao. -απώλεσα, etc.)
I tr.
1 faire périr ou détruire en outre, acc. Hdt. 2, 121, etc. ; Plat. Leg. 735c, ou en même temps, Hdt. 6, 138 ; au pass. προσαπόλλυμαι, Hdt. 6, 100 ; Dém. 1313, 4, périr en outre ||
2 perdre en outre, acc. Hdt. 1, 207, etc. ; Plat. Gorg. 519a ||
II intr. (au pf. προσαπόλωλα) être en outre perdu, Lys. 126, 5.
1. act. met acc.
a. ook nog doden:
b. ook nog verliezen:
2. med. intrans. ook nog omkomen,
προσαπόλλυμι, [ῡ], (ὄλλυμι), noch dazu verderben, vernichten, zerstören, töten, προσαπόλλυτέ με, Eur. Hipp. 1374 ; Her. 1.207, προσαπολλύουσι καὶ τὰς μητέρας, 6.138 ; Plat. ὅταν καὶ τὰ ἀρχαῖα προσαπολλύωσι πρὸς οἷς ἐκτήσαντο, Gorg. 519a ; Folgde : προσαπολέσαι Pol. 1.74.3.
Pass. noch dazu, zugleich umkommen ; Her. 6.100 ; προσαπόλωλα Lys. in Eratosth. 14 ; Folgde.
Pass. noch dazu, zugleich umkommen ; Her. 6.100 ; προσαπόλωλα Lys. in Eratosth. 14 ; Folgde.
προσαπόλλυμι
and -ύω
fut. -ολέσω
- Ito destroy besides or also, Hdt., Eur.:—Mid. aor2 -ωλόμην: perf. -όλωλα:— to perish besides or with others, Hdt., Dem.
- IIto lose besides, τὴν ἀρχήν Hdt., Plat.