προσαπόλλυμι

προσαπόλλῡμι (also προσαπολλύω Hdt. 1.207),

• destroy besides, κἀκεῖνον Id. 2.121.βʹ; προσαπολλύουσι καὶ τὰς μητέρας Id. 6.138, cf. E. Hipp. 1374 (lyr.):—Med. and Pass., perish besides or with others, ἵνα μὴ προσαπόλωνται Hdt. 6.100; τοὺς φίλους προσαπολωλέναι Lys. 12.64; ἐλεοῖντʼ ἂν δικαιότερον ἢ προσαπολλύοιντο D. 57.45.
• • II lose besides, τὴν ἀρχήν Hdt. 1.207, cf. 9.23, Ar. Nu. 1256; τὰ ἀρχαῖα π. πρὸς οἷς ἐκτήσαντο Pl. Grg. 519a.

προσαπόλλυμι, [ῡ], (ὄλλυμι), noch dazu verderben, vernichten, zerstören, töten, προσαπόλλυτέ με, Eur. Hipp. 1374 ; Her. 1.207, προσαπολλύουσι καὶ τὰς μητέρας, 6.138 ; Plat. ὅταν καὶ τὰ ἀρχαῖα προσαπολλύωσι πρὸς οἷς ἐκτήσαντο, Gorg. 519a ; Folgde : προσαπολέσαι Pol. 1.74.3.
Pass. noch dazu, zugleich umkommen ; Her. 6.100 ; προσαπόλωλα Lys. in Eratosth. 14 ; Folgde.

προσαπόλλυμι and -ύω fut. -ολέσω

• • Ito destroy besides or also, Hdt., Eur.:—Mid. aor2 -ωλόμην: perf. -όλωλα:— to perish besides or with others, Hdt., Dem.
  • IIto lose besides, τὴν ἀρχήν Hdt., Plat.