προσεννέπω
προσεννέπω, to address, accost
Could not find προσενέπῃ in Logeion dictionaries.
προσενέπῃ Verb: present middle-passive indicative 2nd singular, Verb: present middle-passive subjunctive 2nd singular, Verb: present active subjunctive 3rd singular of προσεννέπω
προσεννέπω, impf. προσήνεπον Pi. P. 4.97, 9.29:—
- address, accost, ll.cc., S. Aj. 857, E. Or. 428, etc.
- 2 c. acc. et inf., entreat or command, τινὰ σπέσθαι Pi. I. 6(5).17.
- 3 π. τινά τι call by a name, τοῦτό νιν π. A. Ag. 162 (lyr.), cf. 1291.
προσ·εννέπω (seul. prés. et impf. προσέννεπον)
1 adresser la parole à : τινά, Pd. P. 4, 171 ; 9, 49 ; dans les Trag. Soph. Aj. 857 ; Eur. Hipp. 99, etc. à qqn ; τινά τι, Eschl. Ch. 224, dire qqe ch. à qqn ; τινά avec l’inf. Pd. I. 6, 24, dire à qqn de, etc. ||
2 appeler d’un nom : τινά τι, Eschl. Ag. 162, 1291, appeler qqn de qqe nom.
προσεννέπω, (ἐννέπω), anreden, Aesch. Ag. 1264 u. öfter ; mit einem Namen belegen, τοῦτό νιν προσεννέπω, 157, vgl. 314 ; τὸν διφρευτὴν Ἥλιον προσεννέπω πανύστατον, Soph. Aj. 844 ; Eur. Or. 428, Rhes. 389 u. öfter.
προσεννέπω
- 1call upon by name κλέπτων δὲ θυμῷ δεῖμα προσήνεπε P. 4.97 c. acc., αὐτίκα δʼ ἐκ μεγάρων Χίρωνα προσήνεπε φωνᾷ (called him out and addressed him, Gildersleeve: cf. N. 1.60) P. 9.29 c. acc. & inf., ἐγὼ δʼ ὑψίθρονον Κλωθὼ κασιγνήτας τε προσεννέπω˘ ἑσπέσθαι κλυταῖς ἀνδρὸς φίλου Μοίρας ἐφετμαῖς I. 6.17
προσεννέπω
- 1to address, accost, Pind., Trag.; τάδε σʼ ἐγὼ πρ. I address these words to thee, Aesch.
- 2c. inf. to intreat or command, τινὰ ποιεῖν τι Pind.
- 3πρ. τινά τι to call by a name, Aesch.