προσεννέπω

προσεννέπω, impf. προσήνεπον Pi. P. 4.97, 9.29:—

• address, accost, ll.cc., S. Aj. 857, E. Or. 428, etc.
• • • 2 c. acc. et inf., entreat or command, τινὰ σπέσθαι Pi. I. 6(5).17.
    • 3 π. τινά τι call by a name, τοῦτό νιν π. A. Ag. 162 (lyr.), cf. 1291.

προσεννέπω, (ἐννέπω), anreden, Aesch. Ag. 1264 u. öfter ; mit einem Namen belegen, τοῦτό νιν προσεννέπω, 157, vgl. 314 ; τὸν διφρευτὴν Ἥλιον προσεννέπω πανύστατον, Soph. Aj. 844 ; Eur. Or. 428, Rhes. 389 u. öfter.

προσεννέπω

• 1call upon by name κλέπτων δὲ θυμῷ δεῖμα προσήνεπε P. 4.97 c. acc., αὐτίκα δʼ ἐκ μεγάρων Χίρωνα προσήνεπε φωνᾷ (called him out and addressed him, Gildersleeve: cf. N. 1.60) P. 9.29 c. acc. & inf., ἐγὼ δʼ ὑψίθρονον Κλωθὼ κασιγνήτας τε προσεννέπω˘ ἑσπέσθαι κλυταῖς ἀνδρὸς φίλου Μοίρας ἐφετμαῖς I. 6.17

προσεννέπω

• • • 1to address, accost, Pind., Trag.; τάδε σʼ ἐγὼ πρ. I address these words to thee, Aesch.
    • 2c. inf. to intreat or command, τινὰ ποιεῖν τι Pind.
    • 3πρ. τινά τι to call by a name, Aesch.