προσεξαμαρτάνω
προσεξαμαρτάνω, to err besides
προσεξ-ᾰμαρτάνω,
- commit besides, πρὸς τοῖς ἐξ ἀρχῆς ἀδικήμασι μείζω D. 56.43.
προσ·εξαμαρτάνω (f. -εξαμαρτήσομαι, ao. 2 -εξήμαρτον, etc.) [ᾰμ] commettre encore une faute, Arstt. H.A. 10, 1, 12 ; τι πρός τινι, Dém. 1295, 23, Plut. Oth. 10 ; ajouter une faute à d’autres.
προσεξαμαρτάνω, (ἁμαρτάνω), noch dazu, noch mehr fehlen, sündigen, sich vergehen ; πρὸς τοῖς ἐξ ἀρχῆς ἀδικήμασι πολλῷ μείζω προσεξημαρτήκασι Dem. 56.43 ; Sp., wie Plut. Oth. 10.
προσεξαμαρτάνω
fut. -αμαρτήσομαι
- to err besides or still more, Dem.