προσεννέπω
προσεννέπω, to address, accost
Could not find προσεννέπουσα in Logeion dictionaries.
προσεννέπουσα present active participle feminine nominative singular, present active participle feminine vocative singular of προσεννέπω
προσεννέπω, impf. προσήνεπον Pi. P. 4.97, 9.29:—
- address, accost, ll.cc., S. Aj. 857, E. Or. 428, etc.
- 2 c. acc. et inf., entreat or command, τινὰ σπέσθαι Pi. I. 6(5).17.
- 3 π. τινά τι call by a name, τοῦτό νιν π. A. Ag. 162 (lyr.), cf. 1291.
προσ·εννέπω (seul. prés. et impf. προσέννεπον)
1 adresser la parole à : τινά, Pd. P. 4, 171 ; 9, 49 ; dans les Trag. Soph. Aj. 857 ; Eur. Hipp. 99, etc. à qqn ; τινά τι, Eschl. Ch. 224, dire qqe ch. à qqn ; τινά avec l’inf. Pd. I. 6, 24, dire à qqn de, etc. ||
2 appeler d’un nom : τινά τι, Eschl. Ag. 162, 1291, appeler qqn de qqe nom.
προσεννέπω, (ἐννέπω), anreden, Aesch. Ag. 1264 u. öfter ; mit einem Namen belegen, τοῦτό νιν προσεννέπω, 157, vgl. 314 ; τὸν διφρευτὴν Ἥλιον προσεννέπω πανύστατον, Soph. Aj. 844 ; Eur. Or. 428, Rhes. 389 u. öfter.
προσεννέπω
- 1call upon by name κλέπτων δὲ θυμῷ δεῖμα προσήνεπε P. 4.97 c. acc., αὐτίκα δʼ ἐκ μεγάρων Χίρωνα προσήνεπε φωνᾷ (called him out and addressed him, Gildersleeve: cf. N. 1.60) P. 9.29 c. acc. & inf., ἐγὼ δʼ ὑψίθρονον Κλωθὼ κασιγνήτας τε προσεννέπω˘ ἑσπέσθαι κλυταῖς ἀνδρὸς φίλου Μοίρας ἐφετμαῖς I. 6.17
προσεννέπω
- 1to address, accost, Pind., Trag.; τάδε σʼ ἐγὼ πρ. I address these words to thee, Aesch.
- 2c. inf. to intreat or command, τινὰ ποιεῖν τι Pind.
- 3πρ. τινά τι to call by a name, Aesch.