προσεπιτίθημι
προσεπιτίθημι, to add further
Could not find προσεπιθέντα in Logeion dictionaries.
προσεπιθέντα aorist active participle neuter accusative plural, aorist active participle neuter nominative plural, aorist active participle neuter vocative plural, aorist active participle masculine accusative singular of προσεπιτίθημι
προσεπι-τίθημι,
- lay on besides, τὸ θέναρ τῆς ἑτέρης χειρὸς [ἐπὶ τὴν ἑτέρην] Hp. Art. 47; π. δίκην τισί Plb. 35.2.7:—Pass., to be superimposed, Arist. HA 549a33.
- 2 add further by way of qualification, Id. EN 1148b6; ὅτι . . Id. Metaph. 987a15, J. Ap. 1.22:—Med., add to oneself, assume, ἐπωνυμίαν D.C. 37.21; take, χρήματα D.Chr. 11.60.
- II Med., attack, σφίσι D.C. 53.29.
προσ·επιτίθημι (f. -επιθήσω, ao. -επέθηκα, etc.) [τῐ]
1 poser en outre sur, Hpc. Art. 813 ; au pass. Arstt. H.A. 5, 17, 5 ||
2 porter en outre contre, rég. ind. au dat. Pol. 35, 2, 7 ||
3 ajouter en outre, Arstt. Nic. 7, 4, 6, etc. ||
Moy.
1 prendre pour soi (de l’argent) acc. D. Chr. 331 ||
2 prendre en outre pour soi, s’attribuer en outre (un surnom) acc. DC. 37, 21 ||
3 se porter contre, attaquer, dat. DS. 53, 29.
προσεπιτίθημι, (τίθημι), noch dazusetzen, auflegen ; Arist. eth. 7.6 ; δίκην τινί Pol. 35.2.7 ; Sp.
προσεπιτίθημι
fut. -θήσω
- to add further, Arist.