προσεπιτείνω

προσεπι-τείνω,

• stretch still further: metaph., contend more earnestly, Plb. 3.24.14.
• • • 2 intensify still more, τὴν παροῦσαν ἐπιθυμίαν Phld. Rh. 2.290S.; τὸ δίψος Plu. QConv. 2.689e; τὴν καλὴν νεανιείαν Ph. 2.306; τὴν ὀργήν J. BJ 7.3.3:—intr., of fevers, Gal. 7.859:—Pass., of wind, Ph. 2.99.
  • II impose severer terms upon, τοὺς Καρχηδονίους Plb. 1.63.2: abs., π. ταῖς βασάνοις use severer tortures, D.S. 10.18.
  • III intr., to be prolonged, Orib. Fr. 74.