προσεπιτίθημι
προσεπιτίθημι, to add further
προσεπι-τίθημι,
- lay on besides, τὸ θέναρ τῆς ἑτέρης χειρὸς [ἐπὶ τὴν ἑτέρην] Hp. Art. 47; π. δίκην τισί Plb. 35.2.7:—Pass., to be superimposed, Arist. HA 549a33.
- 2 add further by way of qualification, Id. EN 1148b6; ὅτι . . Id. Metaph. 987a15, J. Ap. 1.22:—Med., add to oneself, assume, ἐπωνυμίαν D.C. 37.21; take, χρήματα D.Chr. 11.60.
- II Med., attack, σφίσι D.C. 53.29.
προσ·επιτίθημι (f. -επιθήσω, ao. -επέθηκα, etc.) [τῐ]
1 poser en outre sur, Hpc. Art. 813 ; au pass. Arstt. H.A. 5, 17, 5 ||
2 porter en outre contre, rég. ind. au dat. Pol. 35, 2, 7 ||
3 ajouter en outre, Arstt. Nic. 7, 4, 6, etc. ||
Moy.
1 prendre pour soi (de l’argent) acc. D. Chr. 331 ||
2 prendre en outre pour soi, s’attribuer en outre (un surnom) acc. DC. 37, 21 ||
3 se porter contre, attaquer, dat. DS. 53, 29.
προσεπιτίθημι, (τίθημι), noch dazusetzen, auflegen ; Arist. eth. 7.6 ; δίκην τινί Pol. 35.2.7 ; Sp.
προσεπιτίθημι
fut. -θήσω
- to add further, Arist.