συναυλία

συναυλ-ία (A), ἡ, (αὐλός)

• concert of lyre and flute, S. Fr. 60, Ath. 14.617f (prob. from Ephipp. 7); symphony of flutes, Poll. 4.83, Sch. Ar. Eq. 9, Hsch.: generally, instrumental music, concert, opp. μονῳδία, Pl. Lg. 765b; σ. ᾄδειν Antiph. 47.1; ξυναυλίαν κλαύσωμεν Οὐλύμπου νόμον to sob or whimper one of Olympus’ pieces in concert, Ar. Eq. 9.
• • • 2 metaph., δύσορνις ἅδε ξ. δορός this ill-omened concert of battle, of the single combat of the brothers, A. Th. 839 (lyr.); σ. θρήνου Philostr. Im. 1.11; πένθους Lib. Or. 61.20.

συναυλ-ία (B), ἡ, (αὐλή, cf. συναυλίζομαι, μοναυλία (B), ὁμαυλία)

• dwelling together as man and wife, σ. ποιεῖσθαι Arist. Pol. 1335a38.

2. συναυλία -ας, ἡ [2. σύναυλος] het samenwonen (van man en vrouw).

συναυλία, ἡ, das Zusammenflöten, nach Hesych., der Soph. frg. 79 anführt, ἡ ὑπὸ δυοῖν ἐπιτελουμένη αὔλησις ; so Ar. Eq. 9 : ἵνα ξυναυλίαν κλαύσωμεν, Οὐλύμπου νόμον, wo der Schol. zu vgl., der auch erkl. ξυναυλία λέγεται ὅταν κιθάρα καὶ αὐλὸς συμφωνῇ, wie μονῳδιῶν τε καὶ συναυλιῶν ἀρχέτω Plat. Legg. VI.765b ; bei Ath. XIV.617f ἡ αὐλῶν πρὸς λύραν κοινωνία ; übertr., Einklang, Uebereinstimtnung, Gemeinschaft, θρήνου, πένθους u. dgl., s. Jacobs Philostr. imagg. p. 275. – Auch συναυλία δορός, Speergemeinschaft, Zweikampf, Aesch. Spt. 821.

συναυλία ², ἡ, Ehestand, Arist. Polit. 7.16 (eigtl. das Zusammenwohnen, s. σύναυλος²).

συναυλία, ἡ,

• • Ia concert of flutes, Ar.
  • • 2metaph., δύσορνις ἅδε ξ. δορός this ill-omened concert of battle. of the single combat of the brothers, Aesch.
  • II(from αὐλή) a dwelling together, Arist.