συνατυχέω
συνατυχέω, to be unlucky with
συνᾰτῠχέω,
- to be unlucky with or together, μετά τινος Lycurg. 131; τινι D.S. 13.52, Plu. Adul. 2.64c, etc.
συν·ατυχέω-ῶ [ᾰῠ] être malheureux ensemble ou avec : τινι, DS. 13, 52, etc. ; ou μετά τινος, Lycurg. 166, 28, avec qqn ; abs. Plut. M. 64c.
συνατυχέω, mit od. zugleich unglücklich sein ; μετά τινος, Lycurg. 131 ; τινί, Plut. Agis 17.