συνεπιθρήνησις
συνεπιθρήνησις, joint bewailing
συνεπι-θρήνησις, εως, ἡ,
- joint bewailing, Plu. Cons.ux. 2.610b (pl.).
συνεπιθρήνησις, εως (ἡ) lamentation commune, Plut. M. 610b.
Étym. συνεπιθρηνέω.
συνεπιθρήνησις, ἡ, das Mit-, Dabeiklagen, Plut. consol. ad uxor. 7.