συνεπικλάω
συνεπικλάω, to break down at once
συνεπι-κλάω, break or bow down at once, metaph., τῆς αἰσθήσεως συνεπικλώσης τὴν διάνοιαν Plu. Phil. 9.
συν·επικλάω, briser ou faire fléchir en même temps, Plut. Phil. 9.
συνεπικλάω, (κλάω), mit od. zugleich brechen ; – übertr., mit zum Mitleid bewegen, Plut. Philop. 9.
συνεπικλάω
- to break down at once, Plut.