συνευωχέομαι
συνευωχέομαι, to fare sumptuously
Could not find συνευωχουμένου in Logeion dictionaries.
συνευωχουμένου present middle participle masculine genitive singular, present middle participle neuter genitive singular of συνευωχέομαι
συνευωχ-έομαι, Pass.,
- feast together, Arist. EE 1245b5, Posidon. 15J., Ph. 2.355; ὑμῖν 2 Ep.Pet. 2.13, cf. J. AJ 1.3.5, BGU 596.10 (i A.D.), Luc. VH 2.15, etc.; [ἀνδριάντι] PMag.Par. 1.3150.
συν·ευωχέομαι-οῦμαι, se régaler ensemble ou avec, dat. Luc. V.H. 2, 15 ; Ep. sat. 36 ; Philopatr. 4 ; Jos. A.J. 1, 3, 5 ; 4, 8, 7 ; abs. Arstt. Eud. 7, 12, 14 ; Luc. Ic. 28 ; Posidon. (Ath. 152b).
a
τὸ δὲ χρῖσμα ἑστιάσας καὶ συνευωχηθεὶς (τῷ κανθάρῳ) ἀπόθου καθαρείως εἰς τὸν ἀπαθανατισμόν
tras haber festejado y comido con el escarabajo guarda el ungüento con pureza para el rito de inmortalización
συνευωχοῦ αὐτῷ (τῷ ἀνδριάντι) ἐπᾴδων αὐτῷ δι' ὅλης νυκτὸς τὰ ἐν τῷ πιττακίῳ ἐγγεγραμμένα ὀνόματα
come con la figurilla cantándole toda la noche los nombres escritos en la tablilla
συνευωχέομαι
- Pass. to fare sumptuously or feast together, τινι with one, Luc.