συνευνέτης
συνευνέτης, a bed-fellow, husband, consort
συνευν-έτης, ου, ὁ,
- bed-fellow, consort, E. Med. 240, Hipp. 416 (pl.), etc.; Dor. ξυνευνέτας Supp.Epigr. 7.69 (near Antioch on Orontes, i A.D.): fem. συνευν-έτις, ιδος, ἡ, wife or concubine, E. Andr. 908, APl. 16.182.8 (Leon.).
συνευνέτης, ου (ὁ) c. σύνευνος, Eur. Med. 240, Hipp. 416, etc.
συνευνέτης, ὁ, Bettgenosse, Gatte ; ὅτῳ μάλιστα χρήσεται ξυνευνέτῃ, Eur. Med. 240 ; Hel. 1309, u. öfter.
συνευνέτης
συν-ευνέτης, ου, ὁ,
- a bed-fellow, husband, consort, Eur.