τετανός
τετανός, straightened, smooth
Could not find τετανώτατον in Logeion dictionaries.
τετανώτατον masculine accusative singular superlative, neuter accusative singular superlative, neuter nominative singular superlative, neuter vocative singular superlative of τετανός
τετᾰνός, ή, όν, (τείνω, τανύω)
- stretched, rigid, Hp. Fract. 2 (Sup.); straightened, smooth, ἔρφος, ῥινός, Nic. Al. 343, 464; πῆχυς AP 6.204 (Leon.); φύλλον Thphr. HP 3.11.1; θρίδαξ Lycus ap. Ath. 2.69e; τ. καὶ καθαρὸν πρόσωπον Crito ap. Gal. 12.825; f.l. in E. Fr. 472.6 (anap., codd. Erot.).
- II = τετανόθριξ, PPetr. 3 p.2, al. (iii B.C.), PCair.Zen. 76.11 (iii B.C.), PLond. 3.879.17 (ii B.C.), PAmh. 2.51.22 (i B.C.), etc.
τετανός, ή, όν [ᾰ]
1 étendu, allongé, long, Anth. 6, 204 ; Th. H.P. 3, 11, 2 ||
2 p. suite, rigide, Hpc. Fract. 751 ||
3 lisse, uni, sans pli ou sans ride, Lycus (Ath. 69e), Nic. Al. 343, 464.
Étym. τείνω.
τετανός, gespannt, gestreckt, ausgespannt, angespannt, dah. glatt, ohne Runzel ; καὶ καθαρὸν πρόσωπον, Galen., s. Jacobs AP p. 512 ; ἔρφος, gespannte Haut, Nic. Al. 343, vgl. 464 ; πρίων, Leon.Tar. 28 (VI.204), u. a.Sp.
τετανός
τετᾰνός, ή, όν
τείνω
- straightened, smooth, Anth.