τεταραγμένως
τεταραγμένως, confusedly
τετᾰραγμένως, Adv., (ταράσσω)
- confusedly, Pl. Lg. 668e, Isoc. 15.245, Epicur. Ep. 1 p.14 U., J. Vit. 17, Plu. Ant. 37.
τεταραγμένως [τᾰ] adv. en désordre, Plat. Leg. 668e ; Isocr. Antid. § 262 ; Plut. Ant. 37.
Étym. ταράσσω.
τεταραγμένως, adv. part. perf. pass. von ταράσσω, zerstreut, unordentlich, Plat. Legg. II.668e.
τεταραγμένως
adverb from perf. pass. part.
- confusedly, Isocr.