χρεμετίζω
χρεμετίζω, to neigh, whinny
Could not find χρεμετίζων in Logeion dictionaries.
χρεμετίζων Verb: present active participle masculine nominative singular, Verb: present active participle masculine vocative singular of χρεμετίζω
χρεμετ-ίζω,
- neigh, whinny, of horses, Il. 12.51, Hdt. 3.86, 87, Pl. R. 396b, Phdr. 254d, Jul. Mis. 366a: metaph. of lewd men, χ. ἐπὶ γυναῖκα LXX Je. 5.8.—In Hes. Sc. 348 we have a shorter form of 3 pl. aor. 1, χρέμισαν, as if from χρεμίζω. (Cf. χρόμη, χρόμαδος, OE. gremettan, grymettan ‘to roar’, OSlav. vǔz-grǐmèti ‘to thunder’.)
χρεμετίζω, hennir ||
➳ Seul. prés. Plat. Rsp. 396b, Phædr. 254d ; impf. poét. χρεμέτιζον, Il. 12, 51 ; ao. ἐχρεμέτισα, Hdt. 3, 86, 87 ; El. V.H. 12, 46.
χρεμετίζω, wiehern, vom Pferde, Il. 12.51, Plat. Phaedr. 254d, Rep. III.395b u. Sp.; – übh. Getöse, Geräusch machen, Sp. – S. χρεμέθω, χρεμετάω u. χρεμίζω.
χρεμετίζω
Of horses, to neigh Il. 12.51.
χρεμετίζω : neigh, whinny, Il. 12.51†.
χρεμετίζω,
fut. -σω
- to neigh, whinny, Lat. hinnire, of horses, Il., Hdt., etc. Formed from the sound.