χρεμετίζω
χρεμετίζω, to neigh, whinny
Could not find χρεμετιζόντων in Logeion dictionaries.
χρεμετιζόντων present active participle masculine genitive plural, present active participle neuter genitive plural, present active imperative 3rd plural of χρεμετίζω
χρεμετ-ίζω,
- neigh, whinny, of horses, Il. 12.51, Hdt. 3.86, 87, Pl. R. 396b, Phdr. 254d, Jul. Mis. 366a: metaph. of lewd men, χ. ἐπὶ γυναῖκα LXX Je. 5.8.—In Hes. Sc. 348 we have a shorter form of 3 pl. aor. 1, χρέμισαν, as if from χρεμίζω. (Cf. χρόμη, χρόμαδος, OE. gremettan, grymettan ‘to roar’, OSlav. vǔz-grǐmèti ‘to thunder’.)
χρεμετίζω, hennir ||
➳ Seul. prés. Plat. Rsp. 396b, Phædr. 254d ; impf. poét. χρεμέτιζον, Il. 12, 51 ; ao. ἐχρεμέτισα, Hdt. 3, 86, 87 ; El. V.H. 12, 46.
χρεμετίζω, wiehern, vom Pferde, Il. 12.51, Plat. Phaedr. 254d, Rep. III.395b u. Sp.; – übh. Getöse, Geräusch machen, Sp. – S. χρεμέθω, χρεμετάω u. χρεμίζω.
χρεμετίζω
Of horses, to neigh Il. 12.51.
χρεμετίζω : neigh, whinny, Il. 12.51†.
χρεμετίζω,
fut. -σω
- to neigh, whinny, Lat. hinnire, of horses, Il., Hdt., etc. Formed from the sound.