ἀντεμπήγνυμι
en v. med.-pas. clavarse a su vez
πρὶν ἄν σχοῖνος αὐτοῖσιν ἀντεμπαγῶ ὀξύς, ὀδυνηρός
antes de que me clave en ellos como un junco agudo y doloroso
ἀντ·εμπήγνυμι (sbj. ao. 2 pass. ἀντεμπαγῶ) enfoncer ou ficher contre, Ar. Ach. 230.
Étym. ἀντί, ἐ.
ἀντεμπήγνυμι, (πήγνυμι), dagegen hineinstoßen, ἀντεμπαγῶ Ar. Ach. 219.