ἀντιλήπτωρ
ἀντιλήπτωρ, helper, protector
ἀντι-λήπτωρ, later ἀντι-λήμπτωρ, ορος, ὁ,
- helper, protector, LXX 2 Ki. 22.3, BGU 1139.17 (i B.C.), Eustr. in APo. 93.19; θεοὶ ἀ. UPZ 14.18 (ii B.C.).
1 auxiliador, protector de reyes y personajes helenísticos
ὑμᾶς θεοὺς μεγίστους καὶ ἀ.
πάντων ... ἀ.
• en lit. jud. crist. de Dios
ἀντιλήπτωρ μου καὶ καταφυγή μου
βοηθός μου καὶ ἀ.
2 que se ocupa
ποιητικῶν τεχνῶν
ἀντιλήπτωρ, ορος (ὁ) protecteur, Spt. 2 Reg. 22, 3 ; Ps. 3, 4 ; 17, 3.
Étym. ἀντιλαμβάνω.
ἀντιλήπτωρ, ορος, ὁ, Beistand, LXX.