ἀντιμαίνομαι
ἀντιμαίνομαι, to rage
ἀντιμαίνομαι, pf. part. ἀντιμεμηνώς,
- to be filled with passion for a lover in return, Luc. DMeretr. 12.2.
- 2 rage against, βρονταῖς Διός APl. 16.30 (Gem.).
1 enloquecer a su vez
οὐδὲ γὰρ τὸν μαινόμενον ἀντιμαινόμενός τις ἰᾶται
• esp. del amor apasionarse por su parte, enamorarse locamente por su parte
ὄψει ... ἀνακαιόμενον ... καὶ ἀντιμεμηνότα
2 enfurecerse contra c. dat.
βρονταῖς ... Διός
ἀντι·μαίνομαι, être furieux contre ou en retour, A. Pl. 30 (ao. 2 ἀντεμάνην) ; Luc. D. mer. 12, 2.
Étym. part. pf. ἀντιμεμηνώς.
ἀντιμαίνομαι, dagegen rasen, toben, Διὸς βρονταῖς ἀντεμάνην Gem. 3 (Plan. 30); von der Liebe, heftige Leidenschaft erwidern, ἀντιμεμηνότα Luc. D. Mer. 12.2.
ἀντιμαίνομαι
- Pass. to rage or bluster against, τινί Anth.